#कबिता
आज
म निसब्द हुँदै
ती हुर्हुर्ती जलिरहेका लास हेर्दैछु
अनी आफ्ना सास थाम्दै
एक साहास बटुल्दै छु
हास्ने, रम्ने, जिउने
आखिर जिउदाजरी सास
अनी
मृत्युपछी जल्ने
एक खोक्रो लास त रहेछ
जिन्दगी !!!
आज
म निसब्द हुँदै
ती हुर्हुर्ती जलिरहेका लास हेर्दैछु
अनी आफ्ना सास थाम्दै
एक साहास बटुल्दै छु
हास्ने, रम्ने, जिउने
आखिर जिउदाजरी सास
अनी
मृत्युपछी जल्ने
एक खोक्रो लास त रहेछ
जिन्दगी !!!
म हेर्दै छु
उ जल्दै छ
कोइ रुदै छन
कोइ कराउदै
तर
उ बोल्दैन
उ सिथिल छ
लामो निन्द्रामा पसेजस्तै
उ केइ बोल्दैन
सेतो -- उस्को मन नपर्ने रङ होला
या मन पर्ने
तर न प्रतिकार गर्दै छ
न हर्सित हुँदै छ
उ
त्यो पहिरनमा
न उस्लाई कसैको मतलब नै छ
चाहे रोउन
कराउन
अब उ बोल्दैन रे
आखाहरु खोल्दैन रे
हिजो मिठा निन्द्राका लागी
पसिनाबिच
दौडिने उ
अब
एसैगरी लम्पसार निदाउछ अरे !
या मन पर्ने
तर न प्रतिकार गर्दै छ
न हर्सित हुँदै छ
उ
त्यो पहिरनमा
न उस्लाई कसैको मतलब नै छ
चाहे रोउन
कराउन
अब उ बोल्दैन रे
आखाहरु खोल्दैन रे
हिजो मिठा निन्द्राका लागी
पसिनाबिच
दौडिने उ
अब
एसैगरी लम्पसार निदाउछ अरे !
अब भागदैन रे उ
कही कतै
खुशी खोज्न
सान्ती खोज्न
अब उ उठ्दैन रे
उ बस निदाउछ अरे !!!
कही कतै
खुशी खोज्न
सान्ती खोज्न
अब उ उठ्दैन रे
उ बस निदाउछ अरे !!!
न पैसाको तृस्ना छ उस्लाई ,
न कुनै बेदनाले उस्का आखा पोल्दैछन
न कसैलाई जित्ने चाह
न कसैले हराउछ भन्ने डर
बस
उ इस्थिर छ आज
उ
बोल्दैन रे अब !!!
उस्का सरिरमा बिस्तारै
काठहरु हालियो
हिजो सानो ठेस लाग्दा रुने उ
आज कुनै प्रतिकार गर्दै छैन
उस्का सरिर आगोका ज्वलाबिच जल्दैछ
हिजो सानो सलाईको काटिले पोल्दा
चिस्यान खोज्ने उ
आज निसब्द छ
साएद थाकेको होला
भागडौदबाट
काठहरु हालियो
हिजो सानो ठेस लाग्दा रुने उ
आज कुनै प्रतिकार गर्दै छैन
उस्का सरिर आगोका ज्वलाबिच जल्दैछ
हिजो सानो सलाईको काटिले पोल्दा
चिस्यान खोज्ने उ
आज निसब्द छ
साएद थाकेको होला
भागडौदबाट
प्रतिकारहरुबाट
जिन्दगीको
आज उ बस चुपचाप छ
जिन्दगीको
आज उ बस चुपचाप छ
सुन्एतामा रम्दैछ !
केहि छिन उ मजाले जल्यो
आगोसँगइ बल्यो
अब न उस्को सरिरनै देखिन्छ
केहि छिन उ मजाले जल्यो
आगोसँगइ बल्यो
अब न उस्को सरिरनै देखिन्छ
न उस्को उपस्थितीनै
बस
उ एक खरानी बन्यो
मन्द हुँदै गएको सास
अनी एक लास
अब उ बस एक खरानी बन्यो !!
बस
उ एक खरानी बन्यो
मन्द हुँदै गएको सास
अनी एक लास
अब उ बस एक खरानी बन्यो !!
आसपास
अब कोइ छैन उस्को
बस अर्ध जलेका
ती काठका टुक्रा
अनी
केइ पर जिन्दगी नियाल्दै गरेको म
अब उ
बस
अब कोइ छैन उस्को
बस अर्ध जलेका
ती काठका टुक्रा
अनी
केइ पर जिन्दगी नियाल्दै गरेको म
अब उ
बस
एक खरानी बन्यो
अब उ
एक खरानी बन्यो !!!
अब उ
एक खरानी बन्यो !!!
-प्रतिक "आभास"
(१५ जून, २०१५)
(१५ जून, २०१५)
