#कबिता
अन्जान उ ,मलाई ,
म आफुले आफुलाईभन्दा बडी चिन्छु भन्छे !
अदृस्य हामि,
शब्दले साटिएको आत्मिएता,
अनी ,
दर्दले मिलेका मनहरु,
दर्दनाक एकान्तता चिर्दै ,
झन झन आत्मिय बन्दै छन !
अस्तिभन्दा हिजो,
अनी
हिजोभन्दा आज
झन झन नजिकिएका मनहरु,
आज लगाम खोज्दैछन ,
कालो बनिसकेको
मनको कुनामा उस्ले बालेका प्रकास
आज हतास मान्दैछ !!
उस्लाई कैले नदेखेका
यी नयनहरु
उ ओरिपरिबाट हराउने डरले
आक्रान्त छ !!
उस्को इस्पर्स गर्दै
मेरा द्वारबाट बग्ने पवन
आज इस्थिर छ !!
उस्लाई हेरेर मुस्काउने
जुन
आज काला बादलबिच लुक्दै छ !
डर छ ,
नाम साट्दै गर्दा
साटिएको मन ,
कतै
एक दिन ,
मेरो परिचयनै गुमाउने पो हो कि ?
सुन्छु ,
समयले चिनजान भएका
अन्जानहरु
आत्मिय बन्दै
फेरी
अन्जान बन्छन अरे !!
खै ,
उ मलाई
म आफुले आफुलाईभन्दा बडी बुझ्छु भन्छे !!
-प्रतिक "आभास "
No comments:
Post a Comment